• دسته‌بندی نشده
  • 0

آیا انحصار احزاب سنتی در کردستان عراق رو به پایان است؟

به گزارش چاپارک , جامع ترین خبرخوان فارسی به نقل از گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس، اوضاع معیشتی، پرداخت نشدن حقوق‌ها، بودجه  و اختلافات بین احزاب سیاسی، ورود بی نتیجه و پر هزینه به مسأله همه‌پرسی و اختلاف با بغداد، همگی باعث شد تا مردم منطقه کردستان دیگر صبر را جایز ندانسته و از روز دوشنبه گذشته به خصوص در استان سلیمانیه به خیابان‌ها بریزند که ماحصل آن تا کنون 5 کشته و 85 زخمی و به آتش کشیده شدن چندین مقر احزاب مختلف بوده است.

روز سه شنبه معترضان چندین ساختمان و دفتر متعلق به حزب دموکرات، اتحادیه میهنی، احزاب اسلامی و حزب گوران در اقلیم کردستان را به آتش کشیدند و نیروهای امنیتی نیز با گاز اشک آور، گلوله پلاستیکی و ماشین‌های آب پاش به تظاهرکنندگان حمله کردند.

به آتش کشیدن مقر حزب اتحاد میهنی در استان سلیمانیه

عمده اعتراضات در استان سلیمانیه و در شهر سلیمانیه، حلبچه، گرمیان، رانیه و کویه که تحت کنترل اتحادیه میهنی کردستان عراق قرار دارد، اتفاق افتاده است و بیشتر معترضین از کارمندان دولت، دانشجویان، بازنشستگان و معلمان هستند که به وضعیت معیشتی خود معترضند و مقامات دولتی را به فساد متهم کرده و خواستار انحلال دولت هستند.

جنبش تازه تاسیس «نسل نو» به رهبری شاسوار عبدالواحد – مالک مجموعه شرکت‌های نالیا و تلویزیون NRT -که مخالف برگزاری همه پرسی در شرایط فعلی بود، رهبری اعتراض‌ها را عملا به دست گرفته است. هر چند «شاسوار عبدالواحد» روز سه شنبه دستگیر شد. مأموران به دفتر شبکه ان آر تی نیز حمله کردند و پخش برنامه‌های این شبکه نیز متوقف شده است. آن‌ها در اصل خواستار بر هم خوردن شاکله سیاسی موجود در منطقه کردستان عراق و ورود گروههای نو حضور خارج از نظم سیاسی موجود هستند. نکته قابل توجه در این اعتراضات این است که هیچ یک از احزاب از خشم معترضین در امان نمانده‌اند. تظاهرکنندگان خشمگین در منطقه پیره مگرون دفاتر احزاب اتحادیه میهنی، حزب دمکرات، جنبش تغییر، اتحاد اسلامی و جماعت اسلامی را به آتش کشیدند.

عبد الواحد  با انتشار بیانیه‌ای معترضان را به ادامه نافرمانی مدنی فراخونده و خواسته بود تا به مبارزات مدنی و مسالمت آمیز خود ادامه دهند. او در زمانی که بارزانی از شهری به شهر دیگر می‌رفت و کمپین برگزاری همه‌پرسی جدایی از عراق را تشکیل می‌داد، قاطعانه با همه‌پرسی مخالفت کرد و کمپینی در این راستا تشکیل داد. عبد الواحد همان زمان گفته بود:«ما نیاز مبرمی به یک جنبش مدنی و شجاع در اقلیم کردستان عراق داریم که از حقوق مردم کردستان عراق دفاع کند.»

به نظر می‌رسد منطقه کردستان پس از یک دوره رخوت و در جا زدن، تصمیم گرفته است تغییراتی را شاهد باشد و قدرت و نفوذی که به طور سنتی در دست خاندان بارزانی و طالبانی بود را خارج کرده خارج شده و به گروههایی که به بدنه مردم نزدیک‌تر هستند سپرده شود. گروههایی که نه تنها خواهان ماجراجویی به سان بارزانی‌ها نیستند، بلکه هماهنگی با بغداد را برای امنیت و توسعه کردستان لازم می‌دانند.

این موج به نظر می‌رسد که دیر یا زود به اهداف خود دست خواهد یافت و صرفا مسأله زمان وقوع آن مطرح است. احزابی چون دموکرات یا اتحاد میهنی در صورت عدم مطابقت خود با شرایط جدید باید منتظر به حاشیه رفتن تدریجی باشند. شاید به همین دلیل باشد که حزب جنبش گوران و جماعت اسلامی سریع راه خود را از دولت جدا کرده و «یوسف محمدصادق» نیز از ریاست پارلمان استعفا داده است.

انتهای پیام/د

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *